11-1 آزمایش افت سرخ شدن 2-11 آزمایش باقیمانده نامحلول

11-1 آزمایش افت سرخ شدن
در این آزمایش نمونه ای از سیمان را وزن کرده , داخل بوته پلاتینی آزمایش می ریزند و تا دمای 1000 درجه حرارت میدهند. پس از گداخته شدن سیمان , بوته را از کوره خارج میکنند تا سیستم خنک شود.با توزین مجدد سیمان افت وزنی را بر حسب درصد به دست آورده و آن را افت سرخ شدن (افت حرارتی ) می نامند که نباید از 3% بیشتر باشد. پیشتر دیدیم که جذب رطوبت و جذب co2 باعث فساد سیمان می شوند.در دمای 1000 درجه رطوبت و co2احتمالی موجود در نمونه سیمان خارج میشود.. هرچه میزان رطوبت و co2 جذب شده و در حقیقت فساد سیمان بیشتر باشد , افت سرخ شدن بیشتر خواهد بود . بنابراین میتوان گفت :افت سرخ شدن , پارامتری است از میزان فساد سیمان .
11-2 آزمایش باقیمانده نامحلول
در این آزمایش نمونه ای از سیمان را وزن کرده , داخل اسید فلئوریک میریزند . از آنجا که ترکیبات سیمان در این اسید محلولند,کل نمونه باید حل شود. هرچه که حل نشده باقی بماند,به منزله ناخالصی سیمان است که پس از توزین به صورت درصد وزنی بیان میشود و نباید از 5/1% بیشتر باشد .بنابراین میتوان گفت: باقیمانده نامحلول,پارامتری است از میزان ناخالصی های موجود در سیمان.