در این نوع سیمان از طریق کم کردن میزان C3A و C3S ,حرارت هیدراتاسیون را تا حد زیادی کاسته اند تا از آن در بتن ریزی های حجیم ( که حرارت هیدراتاسیون زیاد مضر است ) استفاده شود. علامت اختصاری این سیمان « پ-4» می باشد. میزان تولید این نوع سیمان در دنیا کم است و سعی می شود از سیمان های جایگزین (همچون تیپ 5 )استفاده شود. علت این امر همخوانی نداشتن تولید و مصرف این نوع سیمان است که تنها کاربرد این نوع سیمان سدسازی است. برای ساخت یک سد , حداکثر به 500000 مترمکعب بتن نیاز است . در هر متر مکعب بتن , حدود 250 تا 300 کیلوگرم سیمان مصرف می شود. از طرفی یک کارخانه سیمان در روز حدود 3000 تن تولید دارد . درنتیجه , مصرف 3 سال پروژه در مدت 2 ماه تولید می شود . این امر 2 مشکل عمده ایجاد میکند :
1- هزینه بالای انبار کردن
2- بالا بودن خطر فساد سیمان
بنابراین نه تولید و نه مصرف سیمان تیپ 4 صرفه اقتصادی چندانی ندارد و به جای آن بیشتر از سیمان تیپ 5 استفاده می شود .
برچسبها: سیمان, تولید سیمان, بتن, مصالح, سدسازی
+ نوشته شده در شنبه ششم آذر ۱۳۹۵ساعت 10:22 توسط مهدی |
برچسب:
نویسنده: باران بهرامی
تاريخ: پنجشنبه
4 خرداد
1396 ساعت: 12:14